inleiding op ” de wortels van de echte Pieter Waterdrinker en Liefje”

Als je op google zoekt Pieter Waterdrinker, dan kom je uit bij de bekende Nederlandse schrijver die deze naam al pseudomiem gebruikt. Mijn moeder Liefje Waterdrinker leed onder haar naam en zocht haar hele leven naar een betere.

Het was en is liefde op papier.

En hier heb je het alweer waarom ik niet kan schrijven, altijd de draad van mijn verhaal verlies. Overal stuit ik op woorden waar ik – ik kan dat niet laten- eventjes omheen moet draaien

en dat daarbij ook het ene woord het andere uithaalt enz. Dat komt, opschrijven wat ik voor mezelf allang heb uitgeplozen, zoiets verveelt al gauw. Ik schrijf om helderheid te krijgen die ik nog niet heb
***
Ik kan alleen maar houden van papier, ook als ik het schrijven opgeef want dan ga ik tekenen- als het nog wil. Ze kunnen houden van mijn tekeningen, foto’s desnoods, jij mogelijk van mijn brieven

Schoonheid vergaat,
schepen vergaan,
o nee, rozen verwelken
schepen vergaan

 

maar onze liefde….

heeft dus nooit bestaan

en bestaat in t algemeen niet

***

Bibliotheken vallen uit elkaar. Een ramp? Vroeg Boudewijn Büch aan de bibliothecaris op tv. Diens antwoord: als de ondergang van een cultuur een ramp is, dan…ja.

***

Moderne kunst is voor één kwart bijgeloof voor driekwart zwendel.

Andere overwogen toepasselijke titels

 

Rondom Liefje

Liefjesverdriet
Stoutje Bierdrinker en de vererving van eenzaamheid

Liefje en het juk van een verbroken liefde

waarom dit verhaal met verhalen?

Nee, ik was helemaal niet van plan mijn memoires te schrijven. Ik ben niet beroemd, wie zou ze willen lezen? Maar ik hou van geschiedenis en ik onderzoek graag.

Er zijn altijd vragen die af en toe terugkomen in je gedachten. Een daarvan is: waarom zijn zoveel mensen in mijn familie gescheiden?

 

Op zoek naar antwoorden als je ouders er niet meer zijn

Om antwoord te vinden op de vele vragen over mijn voorfamilie, mijn wortels, ging ik graven….

Ik hou van geschiedenis en ik onderzoek graag.

Waarom zijn echtscheidingen zo gewoon geworden? Is dat goed en voor wie dan?

Zelf ben ik dus zo’n kind van gescheiden ouders. Voor mijn gevoel had ik er nooit zo’n last van maar, als je ouder wordt, oud grijs en wijs beginnen je inzichten toch te veranderen, of moet ik zeggen te verbeteren?

Afijn,

Het aantal scheidingen in mijn stamboom intrigeert mij. De achternaam van mijn moeder en de verhalen die al kende hebben mij altijd nieuwsgierig gemaakt naar de mensen in mijn stamboom.

 

Van wat voor mensen stam ik af….ik heb ook bijna geen familie gekend.
Der vraag dringt zich op of hoe echtscheiding doorwerkt in volgende generaties.

Mijn moeder is al bijna 10 jaar dood en steeds vaker besef ik dat er zoveel vragen zijn die ik vergeten ben te stellen. Ik dacht dat ik veel van haar wist maar nu denk ik dat ik veel niet wist, niet over haar noch over mijn eigen vader.

Een andere vraag is, waardoor is mijn moeder, zo begaafd als zij was, niet volledig uit de verf gekomen tijdens haar leven.

Bevreemdend vond ik het omdat mijn moeder tijdens haar leven altijd zo haar best heeft moeten doen om haar talenten positief voor zichzelf te laten werken.

Mijn moeder was een lief mens, aan de ene kant makkelijk van aard en aan de andere kant ook moeilijk.
Maar bovenal was zij een vrouw die zich vaak ongelukkig heeft gevoeld. Dat gevoel had alles te maken met het verloop van haar leven, negatieve gevolgen van een echtscheiding, van een vechthuwelijk.

Zoals veel kinderen heb ik pas na de dood van mijn moede goed geweten wat ik had moeten vragen
toch kun je proberen een antwoord te vinden.

De eerste aanzet voor het optekenen was al veel langer geleden toen mijn moeder zoveel ideeën met me deelde, haar liefde voor taal en geschiedenis op mij overbracht. Die verhalen, soms fantastisch naar het idee van sommigen moesten eigenlijk niet zomaar verloren gaan. Ze had het zelf graag willen doen maar kon de juiste weg niet vinden.

Bovendien waren de namen uit de stamboom al genoeg om de nieuwsgierigheid te wekken. Pieter Waterdrinker de zeeheld die nog gevaren had als schout bij nacht onder leiding van de grote Tromp, Geertje Appel, voorouders met de voornaam van mijn moeder. Het oude familiefotoalbum met foto’s uit de 19 de eeuw met veel te weinig informatie.

Wij, de kinderen wisten niet goed wat aan te vangen met de berg schriften vol voor een groot deel onleesbare aantekeningen maar ik vond ook wat doorslagen en originelen van brieven, ingezonden stukken en essays. Soms was de inhoud niet alleen interessant maar ook revolutionair.
Maar er was, gelukkig ook nog wat van haar tekenwerk bewaard gebleven. Niet zomaar wat krabbeltjes maar opvallende werken. Van een enkel werk had ze gewoon nooit afstand willen doen, de originelen van de illustraties die in een balletboek verwerkt waren. Helaas op naoorlogs papier van vreselijk slechte kwaliteit. Er waren prachtige foto’s maar ook nog ook schetsjes van onderweg in kleine schetsboekjes, portretten van kinderen, kleinkinderen en onbekenden.

Ik vond een bundel brieven van mijn opa. Brieven die mijn moeder altijd bewaard had. De inhoud daarvan zette me verder aan het nadenken over familieverhoudingen. Ik begon te begrijpen Die brieven moeten heel belangrijk voor haar zijn geweest. Dat is een pijnlijk gegeven, het werd allengs duidelijk heo verlaten mijn moeder zich haar hele leven voelde. Sommige trauma’ s kwam ze niet te boven ongelukkig als ze was vluchtte ze in de puzzel van de wereldgeschiedenis. Oneerlijkheid had haar leven een puinhoop gemaakt, zij wilde zoveel mogelijk waarheid boven tafel krijgen.
Ik voelde een opdracht groeien, daaraan alsnog mee te werken.

Toen we na mijn moeders overlijden een brief ontvingen van J.L Heldring, de gevierde columnist uit de NRC en ook bij hem op bezoek gingen stond het voor mij vast :
De tekeningen en interessante, revolutionaire kijk van mijn moeder op de ontwikkelingen van de maatschappij, de geschiedenis maar dat vooral de moderne kunst, die moeten een plaatsje vinden.
Na mijn moeders overlijden (2008) kreeg ik verzoeken van de kunstenaarsdatabanken om wat meer informatie, liefst met een paar afbeeldingen van werk erbij. Het gaf me ook weer een zetje.

Ik ontwikkelde na jaren piekeren lezen bekijken en overdenken en zo ontstond het idee is om een veelomvattend verhaal te schrijven over mijn moeder, haar leven en haar stamboom.

Om mijn lieve en bijzondere moeder beter te begrijpen in de hoop iets ten goede te kunnen doorgeven aan volgende generaties maar zeker ook om de bijzondere gaven en gedachten van mijn moeder de aandacht te geven die ze verdienen en zo mijn moeder postuum te eren. Ook daarom begon ik te schrijven. Mijn eigen memoires worden toch aangeraakt als ik het leven van mijn moeder wil vastleggen.

 

 

fotografisch werk

stamboom

essays en ingezonden brieven over kunstgeschiedenis, politiek en taal

brieven van vader

brieven van andere familieleden

plakboeken met herinneringen

en mijn eigen herinneringen

schriften met verhalen over etymologie en geschiedenis

Het wrange is, – dat overkomt veel kinderen- dat ik haar pas echt goed ben gaan begrijpen na haar dood.

Het verschijnsel echtscheiding

Mijn stamboom beziend, bekruipt mij wel eens het gevoel het ongeluk een erfelijke last wordt; zoveel gebroken gezinnen. En om mij heen is het in de wereld normaal geworden om kinderen op te schepen met de mislukte huwelijken van hun ouders

Als argument wordt aangehaald dat je toch niet kunt verwachten dat mensen hun hele leven bij elkaar blijven. Maar dat wordt vooral gezegd door mensen die het nog geen 10 jaar samen weten uit te houden.

Persoonlijk vind ik echtscheiding een pest voor de samenleving, een ziek huwelijk moet met waar mogelijk, genezen worden. Eerst werken met stimulerende medicijnen en alleen in uiterste gevallen overgaan tot sedatie eufemisme voor laten sterven.

Wat doet het met kinderen als hun ouders scheiden, als ze opgroeien in een gescheiden gezin. Is het scheidingsgen besmettelijk?

Waarom zijn echtscheidingen zo gewoon geworden? Is dat goed en voor wie dan wel?

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.